2017 May 19 က ရွမ္း/ေျမာက္ နမ့္ဖတ္ကာအနီးမွာ KIA ရဲ႕ ဆက္ေၾကးေကာက္ ကားမီးရႈိ႕ျခင္းခံရေသာ ျမတ္မႏၱလာထြန္းယာဥ္လိုင္း ခရီးသည္တင္ကားမွ ခရီးသည္၏ အေတြ႕ႀကံဳ အျမင္
=============================
မေန့က ၁၉ ၅ ၂၀၁၇ ေန့လည္ ၂ နာရီမူဆည္မွရန္ကုန္ကို ျမတ္မႏၱလာထြန္း ကားစီးျပီးထြက္လာခ့ဲပါတယ္။
၃ နာရီစြန္းစြန္းမူဆယ္ျမို့နယ္အထြက္ ခိုမုန္း မွတ္တိုင္နားေရာက္ေတာ့ကားဆရာက ရုတ္တရက္လမ္းေဘးဆြဲခ်ဘရိတ္နင္းသံေျကာင့္ တီဗီျြကည့္ေနျကတ့ဲခရီးသည္မ်ားရဲ့ အထိတ္တလန့္ေအာ္သံေမးသံေတြဆူညံသြားပါတယ္။
က်ြန္ေတာ္မွကားဆရာကို ဘယ္သူဘာျဖစ္တာလဲေမးရာေျဖသံမျကားရဘဲ
ခပ္သုတ္သုတ္လက္အုပ္ခ်ီေျပးဆင္းသြားတာ
မ်က္နွာတဝက္ပုဝါခ်ည္ထားတ့ဲလူက စာအိတ္ေပးတာျမင္လို့ေဘးကိုျကည့္ေတာ့
လား လား ....
လက္နက္ကိုင္မ်ားက ကားတစ္စီးလံုးကို ေသနတ္န့ဲထိုးခ်ိန္ျပီး ကခ်င္လိုခရီးသည္ေတြကို
ဆင္းခိုင္းၿပီး ဘာမွမယူန့ဲဆိုျပီးအျမန္းဆင္းခိုင္းလို့ ပ်ာရိပ်ာယာဆင္းျပီးျကည့္မိေတာ့
ညာဘက္လက္ေမာင္း"မွာ ဒါးနွစ္လက္တံဆိပ္ ဘယ္ဘက္ကစိမ္းနီဝါသံုးေရာင္ခ်ယ္တံဆိပ္နဲ႔KI A)
၁၅ႏွစ္သားအရြယ္ကခ်င္စကားေျပာေလးငါးေယာက္န့ဲ ၁၅ ဦးခန့္ေတြ႔တယ္။
သူတို့ခိုင္တ့ဲအတိုင္း ေတာင္ခါးပန္းအနည္းငယ္ျမင့္တ့ဲဘက္ကိုႏြားေမာင္းသလိုက်ြန္ေတာ္တို႔ ၃၅ ဦးခန့္ကိုေမာင္းသြင္ေတာ့ခရီးသည္ အမ်ိဳးသမီးငယ္/ကေလးငယ္ / ဗိုက္ျကီးသယ္
အားလံုးေအာ္ငိုျကတယ္။ လက္အုပ္ခ်ီေတာင္းပန္ျကတယ္။
ခုနကေျပာတ့ဲခ်ာတိတ္ကေသနတ္ကိုင္ဆဲေတာ့ အားလံုးျငိမ္သြားျကတယ္။
ေနာက္တေယာက္ကဓါတ္ဆီပုန္းကိုင္ေျပးလာျပီး ကားေဘးတျခမ္းဆီေလာင္းတယ္။
က်န္တစ္ေယာက္ကအဝတ္စထံုးထားတ့ဲ အရာကိုမီးရွုိ့ျပီးကားေဘးပစ္ေတာ့
မီးကဝုန္ကနဲထေတာက္ၿပီး ကားဆီကေပါက္ကြဲသံဆူညံေနတာေပါ့။
အ့ဲဒီအခ်ိန္ခရီးသည္ေရာသူတို့အဖြဲ႔ပါေျပးလႊားေနျကတာ သူတို့ကကခ်င္လိုေအာ္ျပီး
ေတာင္ေအာက္ျပန္ေျပးဆင္းျကတယ္ က်ြန္ေတာ္တို့ကိုထားခ့ဲတာေပါ့။
ခရီးသည္အားလံုးကလဲရြာရွိတ့ဲဘက္ကို နာရီဝက္နီးပါးေလာက္ေျပးျကရတာ...
မူဆယ္ဘက္ကစစ္တပ္ကနန့္ဖတ္ကာဘက္ကို လာရင္အလွမ္းေဝးတာေပါ့
ရြာဘက္ကေနျကည့္တာနာရီဝက္တနာရီနီးပါး ျကာတာေတာင္မီးစြယ္မက်ိဳးဘူးခဏေနေတာ့
လူတေယာက္ကကားစီစဥ္ေပးတယ္ဒိုင္နာပက္လက္ေပါ့။ ဗိုက္ျကီးသယ္ကေလးေမြးတာမျကာေသးတ့ဲ
လသားအရြယ္ေရွ့ခန္းထားျပီးျမင္းဒုန္းစိုင္းစီးသလိုမၽဳးိန့ဲ နန့္ဖတ္ကာစစ္တပ္ထဲေရာက္ခ့ဲျကတာေပါ့။
စစ္သားနားက ေရေတာင္းေသာက္ေတာ့ "အစ္ကိုက်ြန္ေတာ့္ေရကမေကာင္းဘူးဗ်တ့ဲ"
ေရဆာလြန္းလို့မသန့္လဲရပါတယ္ခင္ဗ်ားဆိုျပီး ေတာင္းေသာက္တာ ခါးကေရဗူးျဖဳတ္ေပးတယ္။
အားပါးတရေသာက္ျဖစ္တယ္ ။ ခဏေနေတာ့အားလံုးနားေနေဆာင္မွာနားျကပါဆိုျပီး ေနရာစီစဥ္ေပးျပီးေရသန့္ဗူးေတြလာခ်ေပးေတာ့ ေစာေစာကရဲေဘာ္ေလးေတြကေရမသန့္တာေသာက္ျပီး
တို့အားလံုးကိုေတာ့ေရသန့္ေသာက္ေစျခင္တာပါလားလို့ စိတ္ထဲကေအာက္ေမ့မိတယ္။
အားလံုးအငမ္းမရေပါ့ စဥ္းစားျကည့္ေလတနာရီေက်ာ္ပူေလာင္ခ့ဲတဲ႔ ေသာကေတြအဲလိုအခ်ိန္
ဘယ္သူျငိမ္းေပးနိုင္မလည္းလို့။ စစ္ေဆးေမးျမန္းတ့ဲအခ်ိန္တပ္မမွဴးဆိုသူလာလို့
ကားဆရာက သူရတ့ဲစာအိတ္ေပး ဖတ္ေနတာအေဝးကေတြ႔ေနေလရဲ့။
ဒီလိုန့ဲဒိုင္နာကားဒုန္းစီးလို့ကြတ္ခိုင္ေရာက္လို့ထမင္းစား(ကိုယ့္စံနစ္န့ဲကိုယ္)ေအာင္းခ်မ္းသာထမင္းဆိုင္မွ
၅၀၀၀ က်ပ္စီေပးသည္။ ည ၁၀ နာရီခြဲ တြင္လားရွဳိးသို့ေရာက္ျပီး စီစဥ္ေပးေသာကားျဖင့္မႏၱေလးသို့ နံနက္
( ၇ )နာရီ ေရာက္ျကသည္။
ေပးပို႔သူ၏မူရင္းစာလံုးသတ္ပံုမ်ားကိုသာျပန္လည္ျပင္ဆင္ထားသည္။
Ref: Phay Sit Gyi
က်ြန္ေတာ္မွကားဆရာကို ဘယ္သူဘာျဖစ္တာလဲေမးရာေျဖသံမျကားရဘဲ
ခပ္သုတ္သုတ္လက္အုပ္ခ်ီေျပးဆင္းသြားတာ
မ်က္နွာတဝက္ပုဝါခ်ည္ထားတ့ဲလူက စာအိတ္ေပးတာျမင္လို့ေဘးကိုျကည့္ေတာ့
လား လား ....
လက္နက္ကိုင္မ်ားက ကားတစ္စီးလံုးကို ေသနတ္န့ဲထိုးခ်ိန္ျပီး ကခ်င္လိုခရီးသည္ေတြကို
ဆင္းခိုင္းၿပီး ဘာမွမယူန့ဲဆိုျပီးအျမန္းဆင္းခိုင္းလို့ ပ်ာရိပ်ာယာဆင္းျပီးျကည့္မိေတာ့
ညာဘက္လက္ေမာင္း"မွာ ဒါးနွစ္လက္တံဆိပ္ ဘယ္ဘက္ကစိမ္းနီဝါသံုးေရာင္ခ်ယ္တံဆိပ္နဲ႔KI A)
၁၅ႏွစ္သားအရြယ္ကခ်င္စကားေျပာေလးငါးေယာက္န့ဲ ၁၅ ဦးခန့္ေတြ႔တယ္။
သူတို့ခိုင္တ့ဲအတိုင္း ေတာင္ခါးပန္းအနည္းငယ္ျမင့္တ့ဲဘက္ကိုႏြားေမာင္းသလိုက်ြန္ေတာ္တို႔ ၃၅ ဦးခန့္ကိုေမာင္းသြင္ေတာ့ခရီးသည္ အမ်ိဳးသမီးငယ္/ကေလးငယ္ / ဗိုက္ျကီးသယ္
အားလံုးေအာ္ငိုျကတယ္။ လက္အုပ္ခ်ီေတာင္းပန္ျကတယ္။
ခုနကေျပာတ့ဲခ်ာတိတ္ကေသနတ္ကိုင္ဆဲေတာ့ အားလံုးျငိမ္သြားျကတယ္။
ေနာက္တေယာက္ကဓါတ္ဆီပုန္းကိုင္ေျပးလာျပီး ကားေဘးတျခမ္းဆီေလာင္းတယ္။
က်န္တစ္ေယာက္ကအဝတ္စထံုးထားတ့ဲ အရာကိုမီးရွုိ့ျပီးကားေဘးပစ္ေတာ့
မီးကဝုန္ကနဲထေတာက္ၿပီး ကားဆီကေပါက္ကြဲသံဆူညံေနတာေပါ့။
အ့ဲဒီအခ်ိန္ခရီးသည္ေရာသူတို့အဖြဲ႔ပါေျပးလႊားေနျကတာ သူတို့ကကခ်င္လိုေအာ္ျပီး
ေတာင္ေအာက္ျပန္ေျပးဆင္းျကတယ္ က်ြန္ေတာ္တို့ကိုထားခ့ဲတာေပါ့။
ခရီးသည္အားလံုးကလဲရြာရွိတ့ဲဘက္ကို နာရီဝက္နီးပါးေလာက္ေျပးျကရတာ...
မူဆယ္ဘက္ကစစ္တပ္ကနန့္ဖတ္ကာဘက္ကို လာရင္အလွမ္းေဝးတာေပါ့
ရြာဘက္ကေနျကည့္တာနာရီဝက္တနာရီနီးပါး ျကာတာေတာင္မီးစြယ္မက်ိဳးဘူးခဏေနေတာ့
လူတေယာက္ကကားစီစဥ္ေပးတယ္ဒိုင္နာပက္လက္ေပါ့။ ဗိုက္ျကီးသယ္ကေလးေမြးတာမျကာေသးတ့ဲ
လသားအရြယ္ေရွ့ခန္းထားျပီးျမင္းဒုန္းစိုင္းစီးသလိုမၽဳးိန့ဲ နန့္ဖတ္ကာစစ္တပ္ထဲေရာက္ခ့ဲျကတာေပါ့။
စစ္သားနားက ေရေတာင္းေသာက္ေတာ့ "အစ္ကိုက်ြန္ေတာ့္ေရကမေကာင္းဘူးဗ်တ့ဲ"
ေရဆာလြန္းလို့မသန့္လဲရပါတယ္ခင္ဗ်ားဆိုျပီး ေတာင္းေသာက္တာ ခါးကေရဗူးျဖဳတ္ေပးတယ္။
အားပါးတရေသာက္ျဖစ္တယ္ ။ ခဏေနေတာ့အားလံုးနားေနေဆာင္မွာနားျကပါဆိုျပီး ေနရာစီစဥ္ေပးျပီးေရသန့္ဗူးေတြလာခ်ေပးေတာ့ ေစာေစာကရဲေဘာ္ေလးေတြကေရမသန့္တာေသာက္ျပီး
တို့အားလံုးကိုေတာ့ေရသန့္ေသာက္ေစျခင္တာပါလားလို့ စိတ္ထဲကေအာက္ေမ့မိတယ္။
အားလံုးအငမ္းမရေပါ့ စဥ္းစားျကည့္ေလတနာရီေက်ာ္ပူေလာင္ခ့ဲတဲ႔ ေသာကေတြအဲလိုအခ်ိန္
ဘယ္သူျငိမ္းေပးနိုင္မလည္းလို့။ စစ္ေဆးေမးျမန္းတ့ဲအခ်ိန္တပ္မမွဴးဆိုသူလာလို့
ကားဆရာက သူရတ့ဲစာအိတ္ေပး ဖတ္ေနတာအေဝးကေတြ႔ေနေလရဲ့။
ဒီလိုန့ဲဒိုင္နာကားဒုန္းစီးလို့ကြတ္ခိုင္ေရာက္လို့ထမင္းစား(ကိုယ့္စံနစ္န့ဲကိုယ္)ေအာင္းခ်မ္းသာထမင္းဆိုင္မွ
၅၀၀၀ က်ပ္စီေပးသည္။ ည ၁၀ နာရီခြဲ တြင္လားရွဳိးသို့ေရာက္ျပီး စီစဥ္ေပးေသာကားျဖင့္မႏၱေလးသို့ နံနက္
( ၇ )နာရီ ေရာက္ျကသည္။
ေပးပို႔သူ၏မူရင္းစာလံုးသတ္ပံုမ်ားကိုသာျပန္လည္ျပင္ဆင္ထားသည္။
Ref: Phay Sit Gyi