The Spy
ေျမာက္ကိုရီးယား စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား လွ်ိဳ႕ဝွက္ စစ္ေရး အစည္းအေဝး ေဆြးေႏြးေနၾကစဥ္ ျဖစ္၏။ ထိုစဥ္က ယန္ကီးသမၼတ ေဒၚႏြယ္ထြန္း၏ စစ္သေဘၤာအုပ္စုႀကီးက ကုိရီးယား ကြၽန္းဆြယ္ ေရျပင္ နယ္နိမိတ္အစပ္သို႔ ဝင္ေရာက္ တပ္ဆြဲထားခ်ိန္ျဖစ္၏။
"ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးကင္မွာ ယန္ကီးေတြရဲ႕ ဝါရွင္တန္ဒီစီအထိ ပစ္ခတ္ႏိုင္တဲ့ တာေဝးပစ္ ဒံုးပ်ံေတြ ရွိတာေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္"
အေရွ႕ေတာင္ပိုင္း စစ္တိုင္း ယြန္ေဒါင္ဒံုးပ်ံတပ္မဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေယာင္ဂဲေဂ်း၏ တင္ျပခ်က္ကို ၿပံဳးယမ္း ႏိုင္ငံေရးမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခြၽဲဆို႔ေသက တိတ္ဆိတ္စြာ နားေထာင္ေန၏။
ကြန္ျမဴနစ္ႏိုင္ငံေတြမွာ စစ္ေရးအႀကီးအမွဴးေတြထက္ ႏိုင္ငံေရးမွဴးေတြကို စစ္ေရးဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ေပးအပ္ထား၏။ ဒါေၾကာင့္ ဒံုးပ်ံတပ္မဟာမွဴးက ႏိုင္ငံေရးမွဴးကို စစ္ေရးဆိုင္ရာ တင္ျပေနရျခင္းျဖစ္ေလသည္။ (ဤကားစကားခ်ပ္)
"အင္း. . .ဆိုပါဦး"
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခြၽဲဆို႔ေသက ဆက္လက္တင္ျပဖို႔ ဆိုလိုက္သည္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေယာင္ဂဲေဂ်းက မ်က္လႊာခ်လိုက္ၿပီး
"ဒါမယ့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔မွာ ပဲ့ထိန္းနည္းပညာ မျပည့္စံုဘူးေလ၊ ကုန္းတြင္းပိုင္းေတာင္ ရမ္းပစ္ေနတယ္မို႔လား၊ ပစိဖိတ္ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီး ယန္ကီးေတြကို ပစ္ခတ္ဖို႔ကေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး"
လို႔ ညိဳးေရာ္စြာ ဆိုလိုက္၏။
ဟားဟားဟား !
စိုးရိမ္တတ္ရန္ေကာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေယာင္ဂဲေဂ်းရဲ႕ !
ခင္ဗ်ာ!
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခြၽဲဆို႔ေသ၏ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ေမာသံ အႏွင့္ အတူ ထြက္ေပၚလာေသာ စကားကို နားမလည္ ႏိုင္သျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေယာင္ဂဲေဂ်း ေၾကာင္စီစီျဖစ္သြား၏။ ဒီေန႔လား မနက္ဖန္လား မေသခ်ာေသာ ယန္ကီးေတြရဲ႕ စစ္လိုလားမႈကို မိမိတို႔စစ္ဘက္က ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ဖို႔ရာ နည္းပညာ အခက္ေတြ႕ေနခ်ိန္ ႏိုင္ငံေရးမွဴးက ရယ္ႏိုင္ေသးသည္ကို ေတြ႕ရသျဖင့္ စစ္ဘက္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ အကုန္လံုး မ်က္ႏွာတင္းမာသြား၏။
"နည္းပညာမျပည့္စံုဘဲ စစ္တိုက္လို႔ မရဘူးဗ်"
"ေအးေလ. . . ယန္ကီးေတြကို စားပြဲဝိုင္းေပၚ ေဆြးေႏြးလိုက္တာ ေကာင္းမယ္"
"ဟုတ္တယ္ စစ္တိုက္ဖို႔ မသင့္ဘူး၊ က်ဳပ္မွာ မိန္းမနဲ႔ ကေလးေတြ ရွိေသးတယ္"
သို႔ကလို စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားဘက္က စစ္မတိုက္သင့္ေၾကာင္း သံုးသပ္ခ်က္မ်ား အလွ်ိဳလွ်ိဳ ထြက္ေပၚလာသျဖင့္ အစည္းအေဝးခန္းမထဲ ညံစီသြား၏။
ဘုန္း!
ႏိုင္ငံေရးမွဴးခ်ဳပ္ႀကီး ခြၽဲဆို႔ေသက မ်က္ႏွာကို ျပန္တည္လ်က္ စားပြဲခံုကို လက္ဝါးျဖင့္ ပုတ္လိုက္၏။ အသံက အက်ယ္ႀကီးျဖစ္၏။ အားလံုးျပန္တိတ္သြားၾကသည္။ မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးကင္ကို ႏိုင္ငံေရးမွဴးက ကပ္ေညႇာ္လိုက္လွ်င္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြခမ်ာ ေသဒဏ္ အေပးခံေနရေပဦးမည္ မဟုတ္ပါလား။
"ခင္ဗ်ားတို႔ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ မဟုတ္ဘူးလား?"
ဟိုတေလာက ေခါင္းေဆာင္ႀကီးကင္မိန္႔ခြန္းေျပာခ်ိန္မွာ အိပ္ငိုက္လို႔ဆိုၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္တစ္ဦးကို ေလယာဥ္ပစ္စက္ေသနတ္နဲ႔ ေသဒဏ္ေပးစဥ္က အမိန္႔ေပးသံမ်ိဳး ျဖစ္သျဖင့္
"ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္"
ဟူ၍ မဝံ့မရဲ ျဖင့္ ျပန္ေျဖၾက၏။
"ဘာဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္လဲ ဟုတ္တယ္ဆို ဟုတ္တယ္ေပါ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြျဖစ္ၿပီး စစ္တိုက္ရမွာ ေၾကာက္ေနၾကသလား"
အစည္းအေဝးခန္းထဲ တိုင္ဖြန္းမုန္တိုင္းက်ေနသေယာင္ေယာင္ ေလသံက ပိုျပင္းလာသည္။
"မေၾကာက္ေတာ့. . .မေၾကာက္. . ."
တိတ္စမ္း!
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြခမ်ာ ဦးထုပ္ကို ငိုက္ငိုက္ေဆာင္းၿပီး ေခါင္းေတြ ငံု႔ေနၾက၏။ ဘာမွ ဆက္မေျပာရဲၾက။ တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္သြား၏။
"အင္းးး ခင္ဗ်ားတို႔ကိုလည္း က်ဳပ္စာနာပါတယ္"
ေလသံေပ်ာ့ေပ်ာ့ျဖင့္ စကားစလာ၏။
"ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးကင္က ယန္ကီးေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးဖို႔ ဆႏၵမရွိဘူး"
နားေထာင္ေနရင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ ေခြၽးျပန္လာ၏။
"ခင္ဗ်ားတို႔ပဲ စဥ္းစားၾကည့္ေပါ့ "
"ဘာကို စဥ္းစားရမွာလဲ ဟင္ ?"
စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္တစ္ဦးက ၾကားက ေဖာက္ေမးသျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးမွဴးက မ်က္လံုးေထာင့္ကပ္၍ ေဝ့ၾကည့္လိုက္သည္။ ေမးမိေသာ ထိုဗိုလ္ခ်ဳပ္ခမ်ာ က်ံဳ႕ဝင္သြား၏။
"အခုက က်ဳပ္တို႔က သူတစ္ပါးႏိုင္ငံကို က်ဴးေက်ာ္ ရန္စတာ မဟုတ္ဘူး"
"က်ဳပ္တို႔ တိုင္းျပည္ကို ယန္ကီးေတြက က်ဴးေက်ာ္ ရန္စ ထိပါးလာျခင္း ျဖစ္တယ္"
"ဒါေၾကာင့္ က်ဴးေက်ာ္လိုသူ ယန္ကီးေတြကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကမ္းလွမ္းဖို႔ လံုးဝ မလိုအပ္ဘူး"
ႏိုင္ငံေရးမွဴးဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခြၽဲဆို႔ေသ၏ ျပတ္သားေသာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ စကားေၾကာင့္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ၾကက္သိမ္း တျဖန္းျဖန္းထသြားရ၏။
"ဟုတ္တယ္ ယန္ကီးေတြကို တိုက္ရမယ္"
"က်ဴးေက်ာ္လိုသူ ယန္ကီးေတြအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရွိဘူး ၊ ဟြာေဆာင္ဒံုးပ်ံေတြပဲ ရွိမယ္"
" ဒီေခြးေကာင္ေတြကို အဖေျမေပၚမွာ ေျခမခ်ႏိုင္ေစရဘူး"
စသျဖင့္ တက္ႂကြစြာ ေထာက္ခံသံမ်ား ပြက္ေလာရိုက္လာေလ၏။ ဒါကလည္း ႏိုင္ငံေရးမွဴးေတြရဲ႕ စစ္သားေတြအေပၚ စိတ္ဓာတ္ျမႇင့္တင္ေရး ပရိယာယ္တစ္မ်ိဳး ျဖစ္၏။
"ေအးး ဟုတ္တယ္ က်ဳပ္လိုခ်င္တာ ဒါပဲ၊ ၿပီးေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ကို လူတစ္ေယာက္နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးစရာ ရွိတယ္"
ေျပာေျပာဆိုဆို အိတ္ေထာင္ထဲက တီဗီရီမုဒ္တစ္ခု ဆြဲထုတ္လိုက္ၿပီး အစည္းအေဝးခန္းထဲက Samsung တီဗီႀကီးကို ထိုးခ်ိန္လိုက္၏။ ေတာင္ကိုရီးယားကေန ခိုးဝယ္ၿပီး ေျမာက္ကိုရီးယားစစ္တပ္မွာ သံုးေနၾကတဲ့ တီဗီ။
ဖတြတ္ !
ဆိုၿပီး ခလုပ္တစ္ခုကို ႏွိပ္လိုက္ေလ၏။ တီဗီပြင့္လာၿပီး သတင္း ထုတ္လႊင့္မႈတစ္ခုကို ျမင္ေတြ႕ရသည္။ CNN သတင္းဌာန ရုပ္သံလိုင္းျဖစ္၏။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြလည္း တီဗီမၾကည့္ရတာ ၾကာၿပီျဖစ္သျဖင့္ ၾကည့္ေကာင္းေကာင္း ႏွင့္ အေနာင္ဆာ အမ်ိဳးသမီးကို ထိုင္ၾကည့္ေနသည္။
"အဲ့ CNN အေနာင္ဆာ အမ်ိဳးသမီးကို သိၾကလား?"
ေၾကာင္စီစီႏွင့္ ေခါင္းရမ္းျပၾက၏။ သိမွ မသိတာ။ တံခါးပိတ္ဝါဒ က်င့္သံုးေနတာ ၾကာၿပီေလ။ ၿပီးေတာ့ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔ထားတာလည္း ၾကာၿပီ။ တီဗီတစ္လံုး နည္းတာ မွတ္လို႔။ ရွိတဲ့ တီဗီအစုတ္ေတြေတာင္ ဒါမ်ိဳး ရုပ္သံလိုင္း ဖမ္းမရဘူး။
"ေအးအဲ့အမ်ိဳးသမီးက က်ဳပ္တို႔ ၿပံဳးယမ္းကေန ေခါင္းေဆာင္ႀကီးကိုယ္တိုင္ ေစလႊတ္ထားတဲ့ စပိုင္ပဲ"
"ဟင္. . ."
"ဟာ. . "
"အလို. . ."
အာေမဍိတ္အသံမ်ား အလွ်ိဳလွ်ိဳ ထြက္ေပၚလာ၏။ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြက ဘာမွမွ မသိတာ။ ဘာမွမသိတဲ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို သတင္းဖြင့္ျပၿပီး သတင္းထဲက အမ်ိဳးသမီးက ၿပံဳးယမ္းကေန ေစလႊတ္ထားတဲ့ သူတို႔စပိုင္ဆိုေတာ့ အ့ံၾသကုန္တာေပါ့။
"ကဲ က်ဳပ္တို႔ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးက ဘာလို႔ စစ္တိုက္ခ်င္လဲ သိၿပီလား? "
ေခါင္းရမ္းျပၾက၏။ မသိဘူးေလ။ ႏိုင္ငံျခား သတင္းဌာန မွာ စပိုင္သြင္းထားရံုနဲ႔ စစ္ေအာင္ႏိုင္ဖို႔ ေသခ်ာၿပီဆုိတာ ဘယ္လို ယံုရပါ့မလဲ။ အခုက ဒံုးပ်ံေတြ ရွိေပမယ့္ ပစ္လိုက္ရင္ ဘယ္က်မယ္ဆိုတာ မသိရတဲ့ နည္းပညာ အခက္အခဲႀကံဳေတြ႕ေနရတာကိုး။
"ယန္ကီးသေဘၤာေတြ ေရွ႕တက္တာနဲ႔ ယန္ကီးႏို္င္ငံကို ဒံုးပ်ံေတြ စပစ္ဖို႔ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးက လွ်ိဳ႕ဝွက္ အမိန္႔ေပးထားတယ္"
"ဟင္ . . . ၿဂိဳလ္တုလည္း မရွိဘဲနဲ႔ ယန္ကီးႏိုင္ငံကို က်ဳပ္က ဘယ္လိုခ်ိန္ရမွာတုန္း?"
ယြန္ေဒါင္ဒံုးပ်ံတပ္မဟာမွဴးက မ်က္ကလူးဆန္ျပာ ေမးခြန္းထုတ္၏။ ဤသည္ကို ႏိုင္ငံေရးမွဴးက
"ဟားဟားဟား ယန္ကီးေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံက အက်ယ္ႀကီးပဲေလ ဘယ္ေနရာက်က် ယန္ကီးေတြေသမွာပဲ"
"ယန္ကီးေတြရဲ႕ ပင္တဂြန္ဌာနခ်ဳပ္ကို ထိမွ စစ္ႏိုင္မွာ မဟုတ္လားဗ်?"
ဗိုလ္ခ်ဳပ္တစ္ဦးက ေမးခြန္းထထုတ္၏။ မထုတ္လို႔လည္း မရဘူးေလ။ အခုလိုႀကီး ရမ္းပစ္ေနလို႔ သူတို႔ ဌာနခ်ဳပ္ကို မထိရင္ ယန္ကီးသေဘၤာေတြက ေနာက္ဆုတ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ အာ့က် ဂြမ္းကုန္မွာ။ တကယ္တိုက္ရမွာက ေရွ႕တန္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကိုး။ သူတို႔က ေနာက္တန္းမွာေနၾကမွာ။
"ခင္ဗ်ားတို႔ စိန္ေျပာင္းပစ္တတ္တယ္ မဟုတ္လား?"
"အို. . . .အလြယ္ေလး က်ဳပ္တပ္နီေတာ္ဝင္ခါစ အသက္၁၀ႏွစ္ ကတည္းက ပစ္တတ္တာ"
"ေအးေလ စိန္ေျပာင္းပစ္ရင္လည္း ဒီလိုပဲ ပထမ ၂လံုး ၃လံုး ရမ္းပစ္ၿပီး ပစ္မွတ္ မွတ္ပံုတင္ရတာမလား?"
"အာ. . .ဘယ္တူမလဲ. .စိန္ေျပာင္းဗံုးသီးက ပစ္မွတ္ေပၚ က်မက် ျမင္ရေသးတယ္ ၊ ေက်ာ္သြားရင္ ဒီဂရီ တစ္စိတ္တိုး၊ လိုသြားရင္ ဒီဂရီတစ္စိတ္ေလွ်ာ့ ပစ္ရတာေလ၊ ခုဟာက အေဝးႀကီး ဘယ္က်မွာ မွန္းလဲ မသိရဘူး"
စစ္သင္တန္းကို သာမန္ကာလွ်ံကာမွ်သာ တက္ေရာက္ဖူးေသာ ႏိုင္ငံေရးမွဴးက စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို စိန္ေျပာင္း ပစ္သလို အေမရိကန္ကို ဒံုးပ်ံပစ္ဖို႔ ေျပာေနသျဖင့္ ျပန္ရွင္းျပ ေနရ၏။
"အဲ့အတြက္ေတာ့ မပူၾကပါနဲ႔"
"ပူရမွာေပါ့ဗ် ၿဂိဳလ္တုမရွိဘဲ ဒံုးပ်ံ ဘယ္က်သြားလဲ သိမွ မသိရတာ"
"ေဟာဗ်ာ က်ဳပ္တို႔မွာ စပိုင္ရွိတာ ေမ့ေနၾကၿပီလား?"
"ေစာနက တီဗီထဲက CNN အေနာင္ဆာ အမ်ိဳးသမီးလား?"
"ေအးေလ"
စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား စိတ္ဝင္စားသြား၏။ သူတို႔ ပစ္တဲ့ ဒံုးပ်ံကို အေမရိကန္ရဲ႕ ဘယ္ေနရာ က်မယ္ဆိုတာ CNN သတင္းေၾကညာသူ အမ်ိဳးသမီးထံက သိရမယ္ဆိုေတာ့
"သူက ဘယ္လို အကဲၾကည့္ေပးမွာလဲ?"
"ေအ့ေလ ယန္ကီးဌာနခ်ဳပ္ကို ဒံုးပ်ံက ေက်ာ္က်သြားလား? မေရာက္တာလား? အတိအက် သတင္းပို႔ေပးမွ ျဖစ္မွာ"
စသျဖင့္ ေမးခြန္းထုတ္ၾက၏။ ႏိုင္ငံေရးမွဴးက တစ္ခ်က္ ၿပံဳးလိုက္ၿပီး ေအးေဆးတည္ၿငိမ္ေသာ ေလသံျဖင့္ အေျဖျပန္ေပး၏။
"ခင္ဗ်ားတို႔ ဒံုးစခန္းေတြကို က်ဳပ္တီဗီတစ္လံုးစီ ေပးလိုက္မယ္၊ ဒံုးပ်ံ တစ္ခါပစ္ၿပီးတိုင္း CNN သတင္း ထိုင္ၾကည့္ေန ဟုတ္ၿပီလား၊ ဒံုးပ်ံ ဘယ္နားက်တယ္ ဘယ္ႏွေယာက္ ေသတယ္ ဆိုတာကအစ က်ဳပ္တို႔ စပိုင္က CNN ကေန ေျပာျပလိမ့္မယ္"
"တကယ္ႀကီးလား?"
"ဟုတ္မွေျပာေနာ္"
အပိုင္ႀကီးေျပာေနေတာ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြက မယံုသကၤာနဲ႔ျပန္ေမးၾကျခင္း ျဖစ္၏။ ႏိုင္ငံေရးမွဴးကလည္း ျပန္ေျဖ၏။
"ဟုတ္ပါတယ္ဆိုေန . . ."
အေျဖစကားအဆံုး စစ္ဘက္ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မိုဂေယာင္က ဝမ္းသာအားရႏွင့္ ဤသို႔ဆို၏။
"အာ့ဆို ဒံုးပ်ံ က်တဲ့ေနရာၾကည့္ၿပီး ယန္ကီးေတြရဲ႕ ပင္တဂြန္ဌာနခ်ဳပ္ကို မထိမခ်င္း ဒီကေန တစ္လံုးၿပီး တစ္လံုး ဒီဂရီလိုတိုးပိုေလွ်ာ့ ခ်ိန္ညိွၿပီး ပစ္ရံုပဲေပါ့"
သူ႔ရဲ႕ ဝမ္းသာလံုးဆို႔ေနေသာ စကားကို ႏိုင္ငံေရးမွဴးက အသာအယာ ေခါင္းျပန္ ညိမ့္ျပလ်က္
"ေအးဆို . ."
လို႔ ေထာက္ခံလိုက္ေတာ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား မ်က္ႏွာေတြ ဝင္းလက္လာၿပီး
"ဟုတ္ၿပီ တိုက္မယ္ဗ်ာ ဟားဟား"
"ပင္တဂြန္ကို ျပာခ်ပစ္မယ္ကြ . . . ခြီးးး ခြိးးး"
"အဖေျမတစ္လက္မမွ မရေစဘူး ယြန္ေဒါင္ဒံုးပ်ံေတြပဲ ရမယ္ကြ ငလူးမ ယန္ကီးေတြ ဖာ့ခ္ယူး !"
ဤသို႔ျဖင့္ ၿပံဳးယမ္းမွ ေရာက္ရွိလာသည့္ ႏိုင္ငံေရးမွဴး ခြၽဲဆို႔ေသ ေျပာျပေသာ စပိုင္ေကာင္းမႈ အေၾကာင္းျပဳကာ အေမရိကန္ကို ဒံုးပ်ံလွမ္းထုမယ့္ ေျမာက္ကိုရီးယား စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ထိပ္သီးစစ္ေရးစီမံခ်က္ အစည္းအေဝးႀကီး ေအာင္ျမင္စြာ ၿပီးဆံုးသြားေလေတာ့သတည္း။
#ဗိုလ္လ (လဝင္းထြန္း)